...

تلخ می نویسم چون جوهر خودکارم از قهوه ی تلخ است
برای درمان روانم ، نسخه پیچم نکنید
که شیرینی ام را مبتلا شوید
من تلخــــــــــــــــــــــ ــــــــم
مث یک بادام تلخ
سزاوار تف شدنم
عق بزنید مرا
خالی می شوم

هر چند تا دوست و همدم هم که داشته باشی بازم تنهایی . یه لحظه هایی هست که هیچی و هیچ کس پرش نمی کنه . یه ترسایی هست که تمومی نداره . یه ارزو هایی هست که خیلی دوره انگار اگه تا قله ی قاف هم که بری بازم نمی رسی یه اشک هایی هست که کسی نمی تونه پاکش کنه یه درد هایی هست که کسی نمی تونه درمونش کنه یه حسرت هایی هست که تو دلت می مونه و می پوسه ...
ولی یه خدایی هم هست
((در همین نزدیکی
لای این شب بو ها
پای آن کاج بلند ... ))
خدا از رگ گردن به ما نزدیک...

دست گذاشتم رو یکی که یک قشون خاطر خواشن

همشون هنر دارن یا شاعرن یا نقاشن

یا که پشت پنجرش با گریه گیتار میزنن

یا که مجنون می شن و تو کوچه ها جار میزنن

دست گذاشتم رو یکی که عاشقم نمیدونست

سر بودم از خیلی ها و لایقم نمیدونست

دست گذاشتم رو یکی که همه دور و برشن

مردشن،دیوونشن،مجنونشن،پرپ رشن

دست گذاشتم رو یکی که عاشقاش زیادی اند

همه جورشو دارن هم

...